Nie chłodzi, kapie wodą albo miga kodem błędu? Znajdujemy przyczynę, zamiast zgadywać. Serwisujemy też urządzenia zamontowane przez inne firmy.
Najczęstsza przyczyna to ubytek czynnika chłodniczego przez nieszczelność — rzadziej zabrudzony parownik lub uszkodzony wentylator. Samo „nabicie klimy” bez znalezienia nieszczelności to wyrzucone pieniądze: czynnik uleci ponownie w ciągu kilku miesięcy. Dlatego zawsze zaczynamy od próby szczelności.
Zwykle zatkany odpływ skroplin albo źle wypoziomowana jednostka. Czasem to skutek zamarzania parownika przy zbyt niskim poziomie czynnika. Czyszczenie odpływu to prosta naprawa — problem w tym, że ignorowana potrafi zalać ścianę.
Stęchlizna oznacza namnożone bakterie i pleśń na parowniku oraz w tacy skroplin. Rozwiązaniem jest przegląd z odgrzybianiem, a nie odświeżacz powietrza. To także kwestia zdrowotna, szczególnie przy alergiach i astmie.
Najczęściej luźne mocowanie jednostki zewnętrznej, zużyte łożysko wentylatora albo zanieczyszczony skraplacz. Rosnąca głośność to zwykle zapowiedź poważniejszej awarii — warto zareagować, zanim padnie sprężarka.
Każdy producent koduje błędy inaczej. Podaj nam markę, model i treść kodu przez telefon — w wielu przypadkach powiemy od razu, czego dotyczy problem i czy da się go usunąć bez wymiany podzespołu.
Jeśli urządzenie chłodzi, ale nie grzeje, przyczyną bywa zawór czterodrogowy albo czujnik odszraniania. Warto też sprawdzić rzecz oczywistą: czy w pilocie faktycznie ustawiony jest tryb grzania, a nie automatyczny.
Przyjeżdżamy z manometrami, detektorem nieszczelności i wagą do czynnika. Standardowa procedura to pomiar ciśnień po stronie ssawnej i tłocznej, kontrola poboru prądu sprężarki, sprawdzenie temperatur na wlocie i wylocie oraz próba szczelności układu. Dopiero to daje odpowiedź, czy problem leży w czynniku, w elektronice, czy w mechanice.
Jeśli naprawa okazuje się nieopłacalna — a przy urządzeniach starszych niż dziesięć lat zdarza się to często — mówimy to wprost i podajemy koszt wymiany na nowe. Wolimy stracić jedno zlecenie niż wziąć pieniądze za naprawę, która wystarczy na jeden sezon.
Klimatyzacja to układ zamknięty. W prawidłowo wykonanej instalacji czynnik nie ubywa — jeśli go brakuje, gdzieś jest nieszczelność. Uzupełnienie bez jej znalezienia to działanie objawowe, a przy okazji szkodliwe: czynniki fluorowane są gazami cieplarnianymi, a ich świadome uwalnianie jest niezgodne z przepisami.
Dlatego procedura wygląda tak: lokalizacja nieszczelności, naprawa lub wymiana odcinka, opróżnienie układu, próżnia, napełnienie odważoną porcją czynnika i ponowna próba szczelności.
Uwaga na uprawnienia. Ingerencja w układ chłodniczy zawierający czynniki fluorowane wymaga certyfikatu F-gazowego. Jeśli ktoś proponuje „nabicie klimy” bez takich uprawnień, robi to nielegalnie, a Ty tracisz gwarancję producenta.
Nie ma znaczenia, kto montował urządzenie. Przyjmujemy zgłoszenia dotyczące instalacji wykonanych przez inne firmy, także takich, w których trzeba najpierw poprawić błędy montażowe. Najczęściej spotykamy trzy: brak spadku na odpływie skroplin, niewykonaną próżnię przed napełnieniem układu i jednostkę zewnętrzną wciśniętą w miejsce bez przepływu powietrza.
W sezonie letnim staramy się reagować w ciągu 24–48 godzin. Zadzwoń i opisz objaw — umówimy termin.
